Sezonun ilk maçı… Bir çok insan için de yılın tatil dönemi. Tribünlerde gerçek taraftarların yanı sıra; gösteri, gol ve galibiyet izlemeye gelmiş sözde taraftarların da yer aldığı bir maç. Bu profile sahip seyirciler tatil dönemlerindeki karşılaşmalar da biraz daha fazla kendini gösteriyor. Sosyologların söyleyeceği bir kaç şey vardır mutlaka… Artık “Ben ayda yılda bir maça geliyorum gol isterim, galibiyet isterim” mi dayanakları yoksa bu tür karşılaşmalara animasyon beklentisiyle gelmeleri mi bilemiyorum.
Ülkedeki kültürel sıkıntı zaten başlı başına bir sorun. Basının empoze etmeye çalıştığı aldatmacalar bir çok insanı etkiliyor. “Alex koşmuyor” başlığı ile gazete satmak için oluşturulan safsatalara kendini kaptıran bir kısım şuursuz sözde taraftar sonunda Alex ‘i dahi ıslıklamıştı. Enke konusunda da yerli kaleci baskısı ve “Geldiği takımın yedek kalecisi, Fenerbahçe ‘de işi ne?” şeklinde dolaylı dayatmalara kanan yine bir çok sözde taraftar vardı. Bu kesim yukarıda değinilen “stada gösteri izlemeye gelen bir kesim sözde taraftar” ile birleşince zaten o kara maç ortaya çıkmıştı.
Böylesine bir maçta ilk kez Fenerbahçe formasıyla sahaya çıktı Robert Enke. Sahaya çıktığı anı hiç unutmam. Adımını atar atmaz henüz kendisine bir tezahürat yapılmadan dört tribünü de koşarak alkışlamış ve hemen çalışmasına başlamıştı. Çokça da alkış almıştı… Kendisini maç içerisinde seviyesizce aşağılayacak olan insanların maç öncesinde kendisini alkış yağmuruna tutması işin traji-komik yanıydı.
Maç içerisinde belki biraz kendi, belki de defansın hatalarıyla goller yemiş ve bu gollerden sonra maç devam ederken kurtardığı ve topu eline her aldığı her pozisyonda takımın yanında olmanın, takımını desteklemenin, futbolcusuna zor zamanlarda sahip çıkmanın ne demek olduğundan bihaber çoğunluk kendince dalga geçercesine alkışlamış, ıslıklamıştı Enke ‘yi. O anlarda hissettiklerim; üzüntüm ve kızgınlığım, maçı sonucundan çok utanç verici sahnelerle hatırlamamı sağlamıştır hep…
…ve bugün Robert Enke ‘nin hayata veda ettiği haberini duyunca dondum. Mevzu bahis maçta bir çok sözde taraftarın kendisine ve aslında tüm camiaya yaşattığı o seviyesiz anlar bir kez daha gözümün önüne geldi. Biraz daha kahretti…
Aklında buralara dair güzel anılar olmasa da sana yaşatılanlardan samimiyetle utananların son dileklerini umarım kabul edersin.
Toprağın bol olsun Robert Enke… Huzur içinde yat.
